Vaian pois,  os meus agradecementos a Alfredo Ferreiro por prestarme a súa xenerosa colaboración para esta  mudanza e as miñas desculpas polos inconvenientes que este cambio poida causar. Premendo aquí estaredes no novo lugar. Grazas!

Quixo a fortuna que este programa acollera, na súa primeira parte, unha interesante entrevista con Pere Gimferrer, que recomendo moi vivamente, na que fala sobre Cunqueiro e, loxicamente, sobre a súa propia obra.  Pódese escoitar a entrevista a través do blogue  do programa onde, ao tempo, aparecen referidos algúns dos contidos que se trataron.

Moitas grazas aos responsables desta iniciativa tan pouco común nestes tempos, e parabéns tanto por esa teimuda vontade que exhiben á hora de espallar e difundir a poesía como pola especial sensibilidade que amosan para as nosas letras, desde Mérida.

Jacques Prévert

Para facer o retrato dun paxaro

Faktoría K de Libros, Pontevedra, 48 pp., 2011, 14 €

Todo un modelo, ao meu ver, esta proposta que exemplifica como chegar a crear un  fantástico casoiro entre un extraordinario poema, cunhas non menos valiosas ilustracións, de xeito que ambas as dúas creacións artísticas conflúen nun memorable libro para primeiros lectores, nesta ocasión vertido á nosa lingua grazas ao traballo desenvolto por Fernando Moreiras.

Jacques Prévert

O poema, o único poema segmentado que ocupa boa parte deste álbum ilustrado, vén da man do poeta, dramaturgo e guionista cinematográfico Jacques Prévert, talvez máis coñecido entre nós tanto por ser un dos participantes nese xogo artístico que se denominou “cadáveres exquisitos“ como por moitos dos seus poemas, que se converteron en letras de cancións de diversos músicos e cantautores. Con todo, esta composición poética, orixinalmente escrita en 1943 e dedicada a Elsa Henríquez por mor dunha exposición artística, sobarda as fronteiras da literatura de circunstancias e convértese, hoxe máis que nunca, tras a súa publicación orixinal en 1949 por Editions Gallimard, nunha reflexión sobre a arte pictórica e a súa función primordial, mais tamén sobre os valores e a dimensión do fuxidío e da recorrente,   case enfermiza, intención por apreixalo, apostando por outras realidades como o imaxinativo, o fantástico, a sorpresa ou mesmo a propia paciencia nun, inevitable, contexto de arrecendo surrealista.

Por outra banda, o traballo de Gerstein non queda atrás do texto que interpreta e acompaña ofrecendo unha versión de filiación realista e colorista, cunha máis que interesante proposta que solventa con éxito a transición entre diversas dimensións visuais.

Toda unha garantía este libro, que non dubido en cualificalo como moi recomendable.

Jack Mircala

Lóbrego Romance, Pálida Pantasma

El Patito Editorial, Compostela, 2010, 48 pp., 13 €

Aparecida no mercado hai algúns meses chego un tanto tarde a esta publicación, editada con extraordinario coidado pola compostelá El Patito Editorial, e non me resisto a deixar aquí constancia da miña satisfacción tras a súa lectura. Basicamente por tres razóns que expoño decontado.

A primeira ten que ver pola descuberta, serodia,  dun autor como é  Jack Mircala, que se corresponde ao nome ar­tístico-literario de Fernan­do Gómez Díaz, quen xa no ano 2000 gañara o Premio Lazarillo de ilustra­ción. Mircala comunica con convicción, tanto gráfica coma literariamente, un mundo creativo dotado  de grande atractivo e eficiencia.

A segunda vincúlase co desenvolvemento das dúas novelas gráficas -Contos do castelo de Maldavia e Verlián e o talismán extraviado- que aquí se ofrecen xuntas e nas que, a carón do expresionismo plástico que domina as ilustracións, agroma un universo espacial moi solvente chamado  Malvadia, operativo para adentrarnos nun mundo que beirea as fronteiras do romántico e o gótico e no que unha voz narradora, con evidentes chiscadelas a Edgar Allan Poe, irá reparando nas singularidades deste territorio de xeito que coexisten, cunha máis que evidente naturalidade, ecos de arrecendo lendario, sombras espectrais golpeadas polo amor, idilios frustrados, unha curiosa lameira apestada e un bico envelenado; depositando nos obxectos, que se envolven con diversas posibilidades máxicas, as claves para o desenvolvemento narrativo ao que contribúe a atención prestada ao recurso da oralidade, que tan bos resultados deita.

A terceira razón, e derradeira, fai referencia ao excelente labor de tradución levado a cabo por Isabel Soto, que consegue unha tonalidade fluída e acaída para o verniz gótico-romántico dos relatos. Tres razóns, ao meu ver, que sosteñen un moi atractivo libro.

Xabier P. DoCampo

O misterio das badaladas

Edicións Xerais de Galicia, Vigo, 2011, 144 pp., 11,50 €

Van xa vinte e cinco anos desde que Xabier P. DoCampo publicara este libro que agora ve a luz de novo, nunha edición revisada polo autor e acompañada nesta ocasión por unhas suxestivas e extraordinarias ilustracións de Xosé Cobas. Foi este o primeiro libro de DoCampo e nel xa se atopaban as esencias de todo o que logo o autor nos veu ofrecendo ata hoxe. Un grande éxito da literatura infantil e xuvenil desde aquela que, a meu entender, cómpre ler ou reler tanto polo acaído da súa intriga e da súa estrutura como polos acertos expresivos e, abofé, porque trata aos lectores como seres intelixentes, sexan estes mozos ou non, o que xa non é pouco.

Xabier P. DoCampo e Xosé Cobas

Este texto publicouse nas páxinas de cultura de La Voz de Galicia, na sección “recomendacións”, o 14 de marzo de 2011, baixo o título de “O misterio galego por excelencia”.