Letras galegas en Qué leer, nº 168. Entrevista con Salma, autora de Despois da medianoite

No número correspondente ao mes de setembro publiquei,  na revista Qué leer, unha entrevista á escritora támil Salma, por mor da publicación do seu Despois da medianoite. Non a incorporara aínda a este bitácora de xeito que aquí a deixo na súa versión en galego:

«SALMA E O DEBATE SOBRE A MULLER MUSULMÁ»

Convidada pola ONG Implicadas non Desenvolvemento, a escritora támil Salma visitou Galicia e presentou Despois dá medianoite (Xerais), publicada ata só na súa versión orixinal e en inglés.

Salma (Thuvarankurichi, 1970), simboliza unha parte substantiva da literatura india de expresión en támil. De formación fundamentalmente autodidacta comezou a escribir poesía dende moi nova e publicou clandestinamente durante moitos anos utilizando un pseudónimo. Dende diversos sectores a súa obra foi obxecto de duras críticas polo tratamento que realiza da sexualidade feminina e polo contido feminista dos seus escritos. Na actualidade é Directora Xeral de Asuntos Sociais en Támil Nadu, onde reside.

-Cal foi o proceso de xestación desta novela?
-Comecei a desenvolver a idea da novela sendo bastante nova, reflexionando sobre os asuntos que aparecen nela. Con 25 anos tiña claro que xustamente quería escribir esta novela, pero naquel momento tiña moito medo pola repercusión que podería ter e polos problemas que podería provocar na miña familia e onde vivo. Por fin, con trinta anos decidín rematala. Así e todo, o proceso de redacción non foi doloroso porque era a miña vida, aquí están as cousas que formaron parte de min, aínda que se sentise medo.

-Entón, canto hai de ficción e canto de realidade?
-Ambas as dúas cousas: a novela inclúe fragmentos biográficos, pero tamén suscito a reflexión, intérnome no ámbito dos sentimentos e da ficción. É dende as súas páxinas como como intento compartir todo iso. Dalgún xeito en todos os personaxes vou poñendo un pouco de min.

-A vida cotiá adquire na súa novela unha enorme plasticidade…
-Hai certa tradición nas novelas támiles do emprego destes recursos, pero o novidoso na miña novela é máis ben o mundo que deseño de xeito global: o mundo dunha comunidade musulmá onde eses olores e sabores se resultan novos na súa plasmación literaria, aínda que o que máis persigo é abrir o debate sobre a vida das mulleres musulmás.

 -Na novela xorden conflitos de carácter relixioso e étnico, de difícil resolución?
-No campo da relixión todo é moi complicado porque todo o mundo quere ter o seu único deus, e as súas conviccións son case inamovibles; pero en canto ás cuestións de tipo étnico gardo máis esperanza porque dende o punto de vista da política sempre se pode promover un mellor entendemento.

-Cales son as expectativas que deposita nesta tradución?
-Pronto aparecerá en alemán. Teño moita curiosidade por coñecer a recepción da novela. No meu país non gozou de ningunha recensión favorable por cuestións de tipo político e patriarcal; pero a partir da tradución inglesa comezou a obter algún recoñecemento. Tamén sei que é a primeira vez que se traduce unha autora támil ao galego e estou moi agradecida a María Reimóndez polo seu labor.