Manuscrito: Álvaro Cunqueiro (17 de març: Dia de la poesia catalana a internet)

Souben a través dun chío que nas redes sociais catalás se celebra hoxe o denominado III Dia de la poesia catalana a internet: unha iniciativa que entendo como moi interesante e que, sen dúbida, posúe un inequívoco efecto visibilizador da poesía a través de internet.

     Ofrezo, así pois,  a reprodución, xustamente, dous textos poéticos escritos en catalán de Álvaro Cunqueiro, coa súa transcrición correspondente. Estas composicións exhumáronse no seu día polo profesor Xesús Alonso Montero,  quen realizou unha cumprida análise tanto da súa xestación como das reviravoltas editoriais e da fortuna crítica que sufriron (o seu traballo pode consultarse premendo aquí). Trátase, non o dixen aínda,  de senllos poemas dedicados a Tomás Garcés e Josep Carner e, escritos, en catalán. Beizón por esa iniciativa de promocionar a poesía a través da rede.

Paradis, Enlloc
l’aigua es flor
i l’ànima em roba
mon amor!

La mar es encara una noia nova
i per cims d’Enlloc seu cos s’enfonza
mon amic!

El veler es un roser florit
i el vent nou una fletxa d’or fi
mon amor!

Ocells refilen sota el cel d’Enlloc
que es un mon blau de suau remor
mon amic!

Aigües dels rius de la verde riba
veniu als arbres del Paradis! us crida
mon amor!

Enlloc, Paradis
ferit m’he vist
de flors el pit
mon amic !

a Tomás Garcés

La nit es bruna
Tres estrelles son tres
i l’alosa es una

L’alosa es poncella
no se si fruita
no se si estrella

L’aire ha dit
que l’aigua i la rosa
l’han adormit

L’aigua ha cantat
que l’aire i l’alba
l’han despertat

Qui tingui amor
qui vinga aquí
donar la flor !

a Josep Carner