Mecanoscrito de Uxío Novoneyra: “erguer a copa pola lingua e a terra”

A devoción que sinto pola obra de Uxío Novoneyra lévame a traer un día como o de hoxe, grazas á xenerosidade da Fundación que leva o seu nome, un mecanoscrito que o autor courelao subscribiu o 19 de novembro de 1989. Ese día,  no Auditorio de Galicia compostelán, dentro dos actos programados para o Galeusca que organizaba a AELG,  Novoneyra deu lectura este texto baixo o título de “intre-brindis”.

       O discurso, ditado inicialmente baixo a esixencia dunha formulación de saúdo e agradecemento, conclúe cunha reivindicación en forma poética baixo a perspectiva da precisa unión dos pobos, apuntando asemade ao necesario respecto á vida na propia na terra, ao necesario respecto ás  linguas de cada territorio: “seguras non amenazadas” nun contexto de concordia que, naquel momento, semellaba posible. Apelo a ese espírito, hoxe e sempre, para as cousas que realmente importan: o traballo e a lingua entre algunhas outras.

3 Comments

  1. Ramón Nicolás, me parece um importante documento, além de ser um chamado à valorização contínua da terra e da língua de cada região. Muito obrigada por compartilhar.

Os comentarios están pechados.