María Xosé Queizán: “Insólita felicidade” (O recanto das horas, VIII)

"Paseo de Alfonso XII", fotografía de Anxo Cabada
“Paseo de Alfonso XII”, fotografía de Anxo Cabada

 

O recanto das horas é un proxecto interartístico que pretende xuntar un texto literario creado ad hoc, inspirado nas evocacións que un espazo determinado é quen de xerar nunha escritora ou escritor, e unha imaxe fotográfica, realizada ao fío desa proposta textual por Anxo Cabada.

Serie: “O recanto das horas”

Cidade: Vigo

Texto: “Insólita felicidade”.

Autoría: María Xosé Queizán.

Fotografía: Anxo Cabada.

Espazo: Paseo de Alfonso (Vigo).

 

Insólita felicidade

 

Camiño acelerada como unha viguesa. Vou para casa a traballar. Está unha tarde bretemosa de outono. Coincídeme pasar polo Paseo de Alfonso XII no lusco fusco. Sorpréndeme unha posta de sol inusitada. Quen pensar coa aquela brétema pechada? A morte do sol retenme. Un momento intenso. A ría desde que nacín, unha emoción permanente.

 

 

“Insólita felicidade”

Gris contorno, bretemoso e sume
non sume cando do atlántico vén
e no orballo comecei a camiñar,
na punta do pé, baila mariaxosé,
frente ao mar.

 

Lisco perseguida polo tempo.
Lusco fusco fusca.
Lisco acelerada e busco
futuro
lisca nunca chega ávida
a man para rachar a brétema
abrir a vida proseguir
a man para escribir.

 

Quen pensar no sol ao chegar á varanda
paseo de Alfonso XII, onde vas triste de ti?
E velaí asoma inesperado velorio
e me asombra.
Bola inmensa, vermello vello ardor
rachabrétema
fragor heterodoxo puxante, arde derradeiro
Turner no Cabalo Furado das Cíes.
O furado das Cíes nin cabalo co sol ardente
no lombo
pedra asento da incandescente bola
esvarando lentamente do cabalo
na tarde neboenta
arde. Ardo de insólita felicidade.