Caderno da crítica

Literatura galega: de todo un pouco; ás veces tamén opinións. Blogue de Ramón Nicolás

Máis alá da fiestra, de Maurice Sendak

Maurice Sendak

Máis alá da fiestra (tradución de Xosé M. González)

Kalandraka, Pontevedra, 2015, 42 páxinas, 15 €

 

Resulta relevante, non teño dúbida, a aparición deste Máis alá da fiestra que hai poucos días puxo en circulación a editorial pontevedresa Kalandraka. Éo porque supón un paso máis na difusión do legado literario de Sendak, algo que era preciso e que, nesta ocasión, resulta operativo para completar a triloxía dos seus contos oníricos, constituída por este e mais por Onde viven os monstros Na cociña de noite. O presente título estaba, ademais, inédito na península ibérica e  agora aparece traducido nas cinco linguas peninsulares: ao galego por Xosé Manuel González; ao castelán traducido por Ellen DuthieAllà fora traducido ao catalán por Miquel Desclot; Kanpoaldeko munduan, traducido ao éuscaro por Manu López Gaseni e O que está lá fora, traducido ao portugués por Carla Maia de Almeida.

    Orixinalmente o libro publicouse no ano 1981, logo de que o autor viaxase a Alemaña para ilustrar os contos dos irmáns Grimm e, dalgún xeito, non é difícil percibir tanto a influencia dos pintores románticos alemáns como Philipp Otto Runge no artístico e na atmosfera retratada como a impronta que puido deixar en Sendak ese novo contacto cos contos clásicos pois conxecturo que unha relectura destes é o que provoca o desexo de subvertelos.

     O discurso narrativo é mínimo, mesmo afirmaría que prescindible, e condúcenos polas responsabilidades que Aida, unha nena cun pai ausente e unha nai allea, ou ao que parece alleada, debe asumir no coidado da súa irmá pequena. Aida ten como refuxio a música e isto  será o que fará que a súa irmá sexa rescatada por uns trasnos caracterizados ás claras como a encarnación da maldade. Mais será a propia música, por veces modulada e empregada como se recolle en O frautista de Hammelin, a que devolva todo a unha aparente normalidade onde as cousas non son como deberan pois as responsabilidades que se lle atribúen a Aida a converten nunha pequena Cincenta, neste caso e afortunadamente sen agardar príncipe ningún. Non se dan as costas neste libro ao elemento fantástico, mais tampouco ao dramatismo dalgunhas situacións -reforzado por un expresionismo radical- e sempre hai lugar para a sorpresa e o inesperado.  Talvez por iso sexa  porque me gusta tanto Sendak. Convido a coñecelo.

 

Ilustración de M. Sendak. Cortesía de Kalandraka Editora.

Ilustración de M. Sendak. Cortesía de Kalandraka Editora.

Advertisements

Páxinas

Categorías

Arquivo

%d bloggers like this: