Caderno da crítica

Literatura galega: de todo un pouco; ás veces tamén opinións. Blogue de Ramón Nicolás

A identidade fascinada, de Antonio Piñeiro

Antonio Piñeiro

A identidade fascinada

Galaxia, Vigo, 2015, 164 páxinas, 14 €

 

Antonio Piñeiro levanta acta do universo particular que se xerou coa chegada do estudantado universitario a Compostela ao longo dos anos oitenta: unha viaxe polo que aquilo foi e polo que significou

Destila vagar compositivo e innegable afán de innovación este novo libro de Antonio Piñeiro que ten a ben advertir, nas páxinas limiares, as claves do enfoque que exhíbe acaroándose ás definicións de novela de Pío Baroja -“ese saco remendado onde cabe todo”- e de Cela: “documento, espello ou cámara tomavistas”.

         Un hibridismo asumido que se cadra bascula cara á crónica ensaística, cunha enorme documentación polo medio, entreverada coa propia ficción ou, se se quer, coa “non ficción” e que se inxecta por unha estética de sensacións. Vese, si,  un rapaz con catiúscas que chega a Compostela nos anos oitenta, algúns amigos e amigas de perfís un tanto esvaecidos e outros milleiros de persoas que constituirán parte dun novo escenario construído polas fotocopias e o vaso tubo, polos espazos do Modus Vivendi e os bares da praza de Mazarelos, do Fuco Lois ao Metate e ao Clangor… Todo resulta operativo para compor un enorme mosaico coas teselas do que viron, do que experimentaron ou, talvez, sospeitaron, deseñándose un percorrido individual e colectivo, globalizador sempre, do que naquela cidade se xerou ao acoller un incremento demográfico inusitado ao longo de sucesivos períodos lectivos universitarios de toda unha década.

      É este un libro alleo a saudosismos, dominado tanto por un alento lírico como por unha pulsión xeracional, concibido para abordar o que a vivencia deses anos nese lugar supuxo para a construción identitaria. Unha proposta que dialoga non só con voces que afortalan un discurso do pensamento (Goethe, Bataille, Hume…) ou con aquelas que protagonizaron o día a día daqueles anos ou o deixaron recollido en letra escrita; fala coa memoria rescatada que acode ao reclamo da construción narrativa para desvelar, con ollada propia, o que bulía naquela Compostela nos eidos do hedónico, do lúdico, do literario, do social, da musical, do artístico e das relacións persoais. Anos que foron quen de erguer algo común, isto é, ese recoñecernos en nós e nos demais.

Esta recensión, baixo o título de “Anos oitenta: Compostela punto cero”, publicouse nas páxinas do suplemento “Fugas” de La Voz de Galicia, o 3 de xullo de 2015.

Advertisements

6 comentarios en “A identidade fascinada, de Antonio Piñeiro

  1. MariaLDário
    5 Xullo 2015

    Me sinto muito feliz e orgulhosa por ter feito parte dessa população, nos 90. Muita saudade da RU do Colégio Fonseca, com seus jardins e carvalhos, e especialmente da RU Monte da Condesa, onde fiz amigos que conservo até hoje. Muitíssimo obrigada pelo post, Ramón Nicolás.

  2. MariaLDário
    5 Xullo 2015

    Reblogged this on MariaLDario's Blog and commented:
    Una pandilla inolvidable, Ramón Nicolás.
    Facultad de Filosofía y CC de la Educación
    Campus Vida (antigo Campus Sur)
    Universidade de Santiago de Compostela
    Muita saudade da RU do Colégio Fonseca, com seus jardins e carvalhos, e especialmente da RU Monte da Condesa, onde fiz amigos que conservo até hoje.

    Una pandilla inolvidable, Ramón Nicolás.
    Facultad de Filosofía y CC de la Educación
    Campus Vida (antigo Campus Sur. Muitas saudades da RU Colégio Fonseca, com seus jardins e carvalhos, e especialmente da RU Monte da Condesa onde fiz amigos que conservo até hoje. Obrigada pelo post.

    • Ramón Nicolás
      5 Xullo 2015

      Obrigado polo comentario. Fareille saber ao autor as túas reflexións mañá mesmo na presentación do seu libro en Vigo. Unha aperta.

  3. MariaLDário
    7 Xullo 2015

    Ramón Nicolás, gostaria de deixar-lhe um testemunho que dei, em 2010, no meu blogue sobre a minha estada em Compostela. Me encantaria eternizar esta página também em seu blogue, saudando e agradecendo uma vez mais toda a gente da Galiza. Muito obrigada!
    https://mariadario.wordpress.com/2010/07/09/25-de-xullo-dia-da-patria-galega/

    • Ramón Nicolás
      8 Xullo 2015

      Un pracer, obrigado pola colaboración que tanto estimo!

Os comentarios están pechados.

Páxinas

Categorías

Arquivo

%d bloggers like this: