Caderno da crítica

Literatura galega: de todo un pouco; ás veces tamén opinións. Blogue de Ramón Nicolás

Espelho de mim mesma, de Cruz Martínez

Cruz Martínez

Espelho de mim mesma

Círculo Edições, Vigo, 2014, 156 páxinas.

 

Dá os seus primeiros pasos como autora dun libro individual de poemas a escritora Cruz Martínez quen, por outro lado, xa posúe unha longa bagaxe como parte activa de numerosos colectivos poéticos, coorganizadora na actualidade do Círculo Poético Aberto e colaboradora tanto en libros de autoría colectiva como en diversas revistas de carácter literario. Currículo literario ao que se veu engadir, non hai moito tempo, o título Xerografia em branco e negro, con limiar de Alexandre Insua Moreira.

      Espelho de mim mesma, dalgún xeito, explora as posibilidades que ofrece adoptar a perspectiva de quen que colle un “lápis combativo e combatente” como sinala no limiar do volume o poeta Moncho Iglesias Míguez.  Un eu lírico que percorre, a través dos cinco bloques nos que se distribúen as composicións, unha arañeira  alicerzada pola recreación dos espazos máis íntimos e privativos, pasando por eixes onde non é menor o peso do erotismo e a sexualidade, ata outros poemas de marcado ton reivindicativo.

      No libro establécese un diálogo suxestivo entre ilustracións e fotografías, as máis pertencentes a Luís Viñas, e a palabra poética da autora. Nesta última orde non é difícil reparar na ollada singular e intensa que se proxecta en elementos quer do ámbito natural quer das dimensións máis urbanas, quer dos sentimentos propios quer da sociedade que  nos rodea,  e que se captan nun instante traslucindo as connotacións desa primeira impresión, real ou imaxinada, en tantas ocasións servíndose do recurso á imaxe visionaria. Velaí como a palabra de Cruz Martínez, por veces incorporada a vídeo-poemas dos que se dá conta neste libro, permite asomarnos á sombra que deita un tranvía lisboeta ou á presenza impoñente e sobrecolledora da Panificadora viguesa,  posibilita lermos poemas de circunstancias dedicados, por exemplo, a Cabanillas ou Novoneyra (mesmo aquel que fala da morte do pai),  e tamén aqueloutros que reparan na memoria; dos que tracexan con pulso firme os eidos do erotismo até os que percorren unha visión crítica dos abismos dolorosos do noso tempo, sobre todo os infrinxidos ás mulleres e aos golpeados pola historia, unha vez máis.

     Espelho de mim mesma, publicado nun selo editorial que tamén comeza a dar os seus primeiros pasos, pódese atopar nalgunhas librarías do país como son Andel e Cartabón, na cidade de Vigo, e mais Pedreira, de Santiago de Compostela. Deséxolle a mellor das sortes ao libro e á autora.

Advertisements

Páxinas

Categorías

Arquivo

%d bloggers like this: